مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | أَكْسَدَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَكْسَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَكْسَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَكْسَدَ |
| نَحْنُ | أَكْسَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَكْسَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَكْسَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُؤَكْسِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَكْسِدُ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤَكْسِدُ |
| نَحْنُ | نُؤَكْسِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَكْسِدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَكْسِدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُؤَكْسِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَكْسِدَ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤَكْسِدَ |
| نَحْنُ | نُؤَكْسِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَكْسِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَكْسِدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُؤَكْسِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَكْسِدْ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤَكْسِدْ |
| نَحْنُ | نُؤَكْسِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَكْسِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَكْسِدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَكْسِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَكْسِدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَكْسَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَكْسَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَكْسَدَتْ |
| نَحْنُ | أَكْسَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَكْسَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَكْسَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُؤَكْسِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَكْسِدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُؤَكْسِدُ |
| نَحْنُ | نُؤَكْسِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَكْسِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَكْسِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُؤَكْسِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَكْسِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُؤَكْسِدَ |
| نَحْنُ | نُؤَكْسِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَكْسِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَكْسِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُؤَكْسِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَكْسِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُؤَكْسِدْ |
| نَحْنُ | نُؤَكْسِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَكْسِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَكْسِدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَكْسِدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَكْسِدْنَ |