Conjugation of أكثر
to increase Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِكْثَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَكْثَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَكْثَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَكْثَرَ |
| نَحْنُ | أَكْثَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَكْثَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَكْثَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُكْثِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْثِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُكْثِرُ |
| نَحْنُ | نُكْثِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْثِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْثِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُكْثِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْثِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُكْثِرَ |
| نَحْنُ | نُكْثِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْثِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْثِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُكْثِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْثِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُكْثِرْ |
| نَحْنُ | نُكْثِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْثِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْثِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَكْثِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَكْثِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَكْثَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَكْثَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَكْثَرَتْ |
| نَحْنُ | أَكْثَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَكْثَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَكْثَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُكْثِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْثِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُكْثِرُ |
| نَحْنُ | نُكْثِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْثِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْثِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُكْثِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْثِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُكْثِرَ |
| نَحْنُ | نُكْثِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْثِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْثِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُكْثِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْثِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُكْثِرْ |
| نَحْنُ | نُكْثِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْثِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْثِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَكْثِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَكْثِرْنَ |