مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِقْنَاع |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَقْنَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَقْنَعْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَقْنَعَ |
| نَحْنُ | أَقْنَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَقْنَعْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَقْنَعُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُقْنِعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْنِعُ |
| هُوَ / هِيَ | يُقْنِعُ |
| نَحْنُ | نُقْنِعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْنِعُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْنِعُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُقْنِعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْنِعَ |
| هُوَ / هِيَ | يُقْنِعَ |
| نَحْنُ | نُقْنِعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْنِعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْنِعُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُقْنِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْنِعْ |
| هُوَ / هِيَ | يُقْنِعْ |
| نَحْنُ | نُقْنِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْنِعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْنِعُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَقْنِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَقْنِعُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَقْنَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَقْنَعْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَقْنَعَتْ |
| نَحْنُ | أَقْنَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَقْنَعْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَقْنَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُقْنِعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْنِعِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُقْنِعُ |
| نَحْنُ | نُقْنِعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْنِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْنِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُقْنِعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْنِعِي |
| هُوَ / هِيَ | تُقْنِعَ |
| نَحْنُ | نُقْنِعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْنِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْنِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُقْنِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْنِعِي |
| هُوَ / هِيَ | تُقْنِعْ |
| نَحْنُ | نُقْنِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْنِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْنِعْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَقْنِعِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَقْنِعْنَ |