Conjugation of أقمر
to be moonlit Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِقْمَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَقْمَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَقْمَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَقْمَرَ |
| نَحْنُ | أَقْمَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَقْمَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَقْمَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُقْمِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْمِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُقْمِرُ |
| نَحْنُ | نُقْمِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْمِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْمِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُقْمِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْمِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُقْمِرَ |
| نَحْنُ | نُقْمِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْمِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْمِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُقْمِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْمِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُقْمِرْ |
| نَحْنُ | نُقْمِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْمِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْمِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَقْمِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَقْمِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَقْمَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَقْمَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَقْمَرَتْ |
| نَحْنُ | أَقْمَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَقْمَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَقْمَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُقْمِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْمِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُقْمِرُ |
| نَحْنُ | نُقْمِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْمِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْمِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُقْمِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْمِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُقْمِرَ |
| نَحْنُ | نُقْمِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْمِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْمِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُقْمِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْمِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُقْمِرْ |
| نَحْنُ | نُقْمِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْمِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْمِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَقْمِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَقْمِرْنَ |