Conjugation of أقف
to cease to procreate Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِقْفَاف |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَقْفَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَقْفَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَقَفَّ |
| نَحْنُ | أَقْفَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَقْفَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَقَفُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُقِفُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقِفُّ |
| هُوَ / هِيَ | يُقِفُّ |
| نَحْنُ | نُقِفُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقِفُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقِفُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُقِفَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقِفَّ |
| هُوَ / هِيَ | يُقِفَّ |
| نَحْنُ | نُقِفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقِفُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُقِفُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُقِفَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقِفَّ |
| هُوَ / هِيَ | يُقِفَّ |
| نَحْنُ | نُقِفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقِفُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُقِفُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَقِفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَقِفُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَقْفَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَقْفَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَقَفَّتْ |
| نَحْنُ | أَقْفَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَقْفَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَقْفَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُقِفُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقِفِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُقِفُّ |
| نَحْنُ | نُقِفُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْفِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْفِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُقِفَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقِفِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُقِفَّ |
| نَحْنُ | نُقِفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْفِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْفِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُقِفَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقِفِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُقِفَّ |
| نَحْنُ | نُقِفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْفِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْفِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَقِفِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَقْفِفْنَ |