Conjugation of أقصر
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِقْصَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَقْصَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَقْصَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَقْصَرَ |
| نَحْنُ | أَقْصَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَقْصَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَقْصَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُقْصِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْصِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُقْصِرُ |
| نَحْنُ | نُقْصِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْصِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْصِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُقْصِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْصِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُقْصِرَ |
| نَحْنُ | نُقْصِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْصِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْصِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُقْصِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْصِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُقْصِرْ |
| نَحْنُ | نُقْصِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْصِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْصِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَقْصِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَقْصِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَقْصَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَقْصَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَقْصَرَتْ |
| نَحْنُ | أَقْصَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَقْصَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَقْصَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُقْصِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْصِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُقْصِرُ |
| نَحْنُ | نُقْصِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْصِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْصِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُقْصِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْصِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُقْصِرَ |
| نَحْنُ | نُقْصِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْصِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْصِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُقْصِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْصِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُقْصِرْ |
| نَحْنُ | نُقْصِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْصِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْصِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَقْصِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَقْصِرْنَ |