Conjugation of أقدر
ʔaq.da.rato cause one to have the means, to cause one to be able or capable Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِقْدَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَقْدَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَقْدَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَقْدَرَ |
| نَحْنُ | أَقْدَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَقْدَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَقْدَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُقْدِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْدِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُقْدِرُ |
| نَحْنُ | نُقْدِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْدِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْدِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُقْدِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْدِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُقْدِرَ |
| نَحْنُ | نُقْدِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْدِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْدِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُقْدِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْدِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُقْدِرْ |
| نَحْنُ | نُقْدِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْدِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْدِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَقْدِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَقْدِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَقْدَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَقْدَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَقْدَرَتْ |
| نَحْنُ | أَقْدَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَقْدَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَقْدَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُقْدِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْدِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُقْدِرُ |
| نَحْنُ | نُقْدِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْدِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْدِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُقْدِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْدِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُقْدِرَ |
| نَحْنُ | نُقْدِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْدِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْدِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُقْدِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْدِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُقْدِرْ |
| نَحْنُ | نُقْدِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْدِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْدِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَقْدِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَقْدِرْنَ |