Conjugation of أقبر
to provide for burial, to have buried Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِقْبَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَقْبَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَقْبَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَقْبَرَ |
| نَحْنُ | أَقْبَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَقْبَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَقْبَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُقْبِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْبِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُقْبِرُ |
| نَحْنُ | نُقْبِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْبِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْبِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُقْبِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْبِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُقْبِرَ |
| نَحْنُ | نُقْبِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْبِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْبِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُقْبِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْبِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُقْبِرْ |
| نَحْنُ | نُقْبِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْبِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْبِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَقْبِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَقْبِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَقْبَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَقْبَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَقْبَرَتْ |
| نَحْنُ | أَقْبَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَقْبَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَقْبَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُقْبِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْبِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُقْبِرُ |
| نَحْنُ | نُقْبِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْبِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْبِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُقْبِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْبِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُقْبِرَ |
| نَحْنُ | نُقْبِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْبِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْبِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُقْبِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْبِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُقْبِرْ |
| نَحْنُ | نُقْبِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْبِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقْبِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَقْبِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَقْبِرْنَ |