Conjugation of أقاد
to have (someone) retaliate, to make retaliate Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِقَادَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَقَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَقَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَقَادَ |
| نَحْنُ | أَقَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَقَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَقَادُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُقِيدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقِيدُ |
| هُوَ / هِيَ | يُقِيدُ |
| نَحْنُ | نُقِيدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقِيدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقِيدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُقِيدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقِيدَ |
| هُوَ / هِيَ | يُقِيدَ |
| نَحْنُ | نُقِيدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقِيدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُقِيدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُقِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقِدْ |
| هُوَ / هِيَ | يُقِدْ |
| نَحْنُ | نُقِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقِيدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُقِيدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَقِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَقِيدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَقَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَقَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَقَادَتْ |
| نَحْنُ | أَقَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَقَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَقَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُقِيدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقِيدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُقِيدُ |
| نَحْنُ | نُقِيدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُقِيدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقِيدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُقِيدَ |
| نَحْنُ | نُقِيدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُقِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقِيدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُقِدْ |
| نَحْنُ | نُقِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقِدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَقِيدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَقِدْنَ |