Conjugation of أفهم
to make understand Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِفْهَام |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَفْهَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْهَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَفْهَمَ |
| نَحْنُ | أَفْهَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْهَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَفْهَمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُفْهِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْهِمُ |
| هُوَ / هِيَ | يُفْهِمُ |
| نَحْنُ | نُفْهِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْهِمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْهِمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُفْهِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْهِمَ |
| هُوَ / هِيَ | يُفْهِمَ |
| نَحْنُ | نُفْهِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْهِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْهِمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُفْهِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْهِمْ |
| هُوَ / هِيَ | يُفْهِمْ |
| نَحْنُ | نُفْهِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْهِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْهِمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْهِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْهِمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَفْهَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْهَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَفْهَمَتْ |
| نَحْنُ | أَفْهَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْهَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَفْهَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُفْهِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْهِمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُفْهِمُ |
| نَحْنُ | نُفْهِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْهِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْهِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُفْهِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْهِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُفْهِمَ |
| نَحْنُ | نُفْهِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْهِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْهِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُفْهِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْهِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُفْهِمْ |
| نَحْنُ | نُفْهِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْهِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْهِمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْهِمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْهِمْنَ |