Conjugation of أفك
ʔa.fa.kato be gullible, deluded or imprudent, to be weak or misled in judgment Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | أَفْك |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَفَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفَكْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَفَكَ |
| نَحْنُ | أَفَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفَكْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَفَكُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | آفِكُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْفِكُ |
| هُوَ / هِيَ | يَأْفِكُ |
| نَحْنُ | نَأْفِكُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْفِكُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْفِكُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | آفِكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْفِكَ |
| هُوَ / هِيَ | يَأْفِكَ |
| نَحْنُ | نَأْفِكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْفِكُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْفِكُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | آفِكْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْفِكْ |
| هُوَ / هِيَ | يَأْفِكْ |
| نَحْنُ | نَأْفِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْفِكُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْفِكُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِئْفِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِئْفِكُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَفَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفَكْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَفَكَتْ |
| نَحْنُ | أَفَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفَكْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَفَكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | آفِكُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْفِكِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَأْفِكُ |
| نَحْنُ | نَأْفِكُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْفِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْفِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | آفِكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْفِكِي |
| هُوَ / هِيَ | تَأْفِكَ |
| نَحْنُ | نَأْفِكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْفِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْفِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | آفِكْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْفِكِي |
| هُوَ / هِيَ | تَأْفِكْ |
| نَحْنُ | نَأْفِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْفِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْفِكْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِئْفِكِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِئْفِكْنَ |