Conjugation of أفقر
to impoverish, render poor Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِفْقَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَفْقَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْقَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَفْقَرَ |
| نَحْنُ | أَفْقَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْقَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَفْقَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُفْقِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْقِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُفْقِرُ |
| نَحْنُ | نُفْقِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْقِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْقِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُفْقِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْقِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُفْقِرَ |
| نَحْنُ | نُفْقِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْقِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْقِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُفْقِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْقِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُفْقِرْ |
| نَحْنُ | نُفْقِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْقِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْقِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْقِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْقِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَفْقَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْقَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَفْقَرَتْ |
| نَحْنُ | أَفْقَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْقَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَفْقَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُفْقِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْقِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُفْقِرُ |
| نَحْنُ | نُفْقِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْقِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْقِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُفْقِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْقِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُفْقِرَ |
| نَحْنُ | نُفْقِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْقِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْقِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُفْقِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْقِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُفْقِرْ |
| نَحْنُ | نُفْقِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْقِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْقِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْقِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْقِرْنَ |