Conjugation of أفرج
to let out, to release, to make come out Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِفْرَاج |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَفْرَجْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْرَجْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَفْرَجَ |
| نَحْنُ | أَفْرَجْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْرَجْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَفْرَجُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُفْرِجُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْرِجُ |
| هُوَ / هِيَ | يُفْرِجُ |
| نَحْنُ | نُفْرِجُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْرِجُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْرِجُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُفْرِجَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْرِجَ |
| هُوَ / هِيَ | يُفْرِجَ |
| نَحْنُ | نُفْرِجَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْرِجُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْرِجُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُفْرِجْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْرِجْ |
| هُوَ / هِيَ | يُفْرِجْ |
| نَحْنُ | نُفْرِجْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْرِجُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْرِجُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْرِجْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْرِجُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَفْرَجْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْرَجْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَفْرَجَتْ |
| نَحْنُ | أَفْرَجْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْرَجْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَفْرَجْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُفْرِجُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْرِجِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُفْرِجُ |
| نَحْنُ | نُفْرِجُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْرِجْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْرِجْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُفْرِجَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْرِجِي |
| هُوَ / هِيَ | تُفْرِجَ |
| نَحْنُ | نُفْرِجَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْرِجْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْرِجْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُفْرِجْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْرِجِي |
| هُوَ / هِيَ | تُفْرِجْ |
| نَحْنُ | نُفْرِجْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْرِجْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْرِجْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْرِجِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْرِجْنَ |