Conjugation of أفجر
to commit adultery, to fornicate Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِفْجَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَفْجَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْجَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَفْجَرَ |
| نَحْنُ | أَفْجَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْجَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَفْجَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُفْجِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْجِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُفْجِرُ |
| نَحْنُ | نُفْجِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْجِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْجِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُفْجِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْجِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُفْجِرَ |
| نَحْنُ | نُفْجِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْجِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْجِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُفْجِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْجِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُفْجِرْ |
| نَحْنُ | نُفْجِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْجِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْجِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْجِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْجِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَفْجَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْجَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَفْجَرَتْ |
| نَحْنُ | أَفْجَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْجَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَفْجَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُفْجِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْجِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُفْجِرُ |
| نَحْنُ | نُفْجِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْجِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْجِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُفْجِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْجِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُفْجِرَ |
| نَحْنُ | نُفْجِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْجِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْجِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُفْجِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْجِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُفْجِرْ |
| نَحْنُ | نُفْجِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْجِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْجِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْجِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْجِرْنَ |