Conjugation of أفاق
to come to; to regain conscience Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِفَاقَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَفَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفَقْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَفَاقَ |
| نَحْنُ | أَفَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفَقْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَفَاقُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُفِيقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفِيقُ |
| هُوَ / هِيَ | يُفِيقُ |
| نَحْنُ | نُفِيقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفِيقُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفِيقُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُفِيقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفِيقَ |
| هُوَ / هِيَ | يُفِيقَ |
| نَحْنُ | نُفِيقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفِيقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُفِيقُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُفِقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفِقْ |
| هُوَ / هِيَ | يُفِقْ |
| نَحْنُ | نُفِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفِيقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُفِيقُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفِيقُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَفَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفَقْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَفَاقَتْ |
| نَحْنُ | أَفَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفَقْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَفَقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُفِيقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفِيقِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُفِيقُ |
| نَحْنُ | نُفِيقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُفِيقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفِيقِي |
| هُوَ / هِيَ | تُفِيقَ |
| نَحْنُ | نُفِيقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُفِقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفِيقِي |
| هُوَ / هِيَ | تُفِقْ |
| نَحْنُ | نُفِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفِقْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفِيقِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفِقْنَ |