Conjugation of أغب
to come on alternate days upon, to cease not to return to Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِغْبَاب |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَغْبَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَغْبَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَغَبَّ |
| نَحْنُ | أَغْبَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَغْبَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَغَبُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُغِبُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغِبُّ |
| هُوَ / هِيَ | يُغِبُّ |
| نَحْنُ | نُغِبُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغِبُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغِبُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُغِبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغِبَّ |
| هُوَ / هِيَ | يُغِبَّ |
| نَحْنُ | نُغِبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغِبُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُغِبُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُغِبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغِبَّ |
| هُوَ / هِيَ | يُغِبَّ |
| نَحْنُ | نُغِبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغِبُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُغِبُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَغِبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَغِبُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَغْبَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَغْبَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَغَبَّتْ |
| نَحْنُ | أَغْبَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَغْبَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَغْبَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُغِبُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغِبِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُغِبُّ |
| نَحْنُ | نُغِبُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغْبِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغْبِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُغِبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغِبِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُغِبَّ |
| نَحْنُ | نُغِبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغْبِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغْبِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُغِبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغِبِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُغِبَّ |
| نَحْنُ | نُغِبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغْبِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغْبِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَغِبِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَغْبِبْنَ |