Conjugation of أعش
to cause game to be chased off, to cause one to be expelled from their houses, to cause something to be chased from the safety of their homes Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِعْشَاش |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَعْشَشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَعْشَشْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَعَشَّ |
| نَحْنُ | أَعْشَشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَعْشَشْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَعَشُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعِشُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعِشُّ |
| هُوَ / هِيَ | يُعِشُّ |
| نَحْنُ | نُعِشُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعِشُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعِشُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعِشَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعِشَّ |
| هُوَ / هِيَ | يُعِشَّ |
| نَحْنُ | نُعِشَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعِشُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعِشُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعِشَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعِشَّ |
| هُوَ / هِيَ | يُعِشَّ |
| نَحْنُ | نُعِشَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعِشُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعِشُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَعِشَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَعِشُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَعْشَشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَعْشَشْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَعَشَّتْ |
| نَحْنُ | أَعْشَشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَعْشَشْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَعْشَشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعِشُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعِشِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُعِشُّ |
| نَحْنُ | نُعِشُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعْشِشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعْشِشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعِشَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعِشِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُعِشَّ |
| نَحْنُ | نُعِشَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعْشِشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعْشِشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعِشَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعِشِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُعِشَّ |
| نَحْنُ | نُعِشَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعْشِشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعْشِشْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَعِشِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَعْشِشْنَ |