Conjugation of أعدم
to annihilate, to destroy, to cause to come to an end Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِعْدَام |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَعْدَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَعْدَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَعْدَمَ |
| نَحْنُ | أَعْدَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَعْدَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَعْدَمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعْدِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعْدِمُ |
| هُوَ / هِيَ | يُعْدِمُ |
| نَحْنُ | نُعْدِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعْدِمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعْدِمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعْدِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعْدِمَ |
| هُوَ / هِيَ | يُعْدِمَ |
| نَحْنُ | نُعْدِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعْدِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعْدِمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعْدِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعْدِمْ |
| هُوَ / هِيَ | يُعْدِمْ |
| نَحْنُ | نُعْدِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعْدِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعْدِمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَعْدِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَعْدِمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَعْدَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَعْدَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَعْدَمَتْ |
| نَحْنُ | أَعْدَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَعْدَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَعْدَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعْدِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعْدِمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُعْدِمُ |
| نَحْنُ | نُعْدِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعْدِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعْدِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعْدِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعْدِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُعْدِمَ |
| نَحْنُ | نُعْدِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعْدِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعْدِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعْدِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعْدِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُعْدِمْ |
| نَحْنُ | نُعْدِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعْدِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعْدِمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَعْدِمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَعْدِمْنَ |