Conjugation of أطنب
ʔatˤ.na.bato have a long course, to walk behind another Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِطْنَاب |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَطْنَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَطْنَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَطْنَبَ |
| نَحْنُ | أَطْنَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَطْنَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَطْنَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُطْنِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطْنِبُ |
| هُوَ / هِيَ | يُطْنِبُ |
| نَحْنُ | نُطْنِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطْنِبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُطْنِبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُطْنِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطْنِبَ |
| هُوَ / هِيَ | يُطْنِبَ |
| نَحْنُ | نُطْنِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطْنِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُطْنِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُطْنِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطْنِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يُطْنِبْ |
| نَحْنُ | نُطْنِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطْنِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُطْنِبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَطْنِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَطْنِبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَطْنَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَطْنَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَطْنَبَتْ |
| نَحْنُ | أَطْنَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَطْنَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَطْنَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُطْنِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطْنِبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُطْنِبُ |
| نَحْنُ | نُطْنِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطْنِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُطْنِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُطْنِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطْنِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُطْنِبَ |
| نَحْنُ | نُطْنِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطْنِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُطْنِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُطْنِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطْنِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُطْنِبْ |
| نَحْنُ | نُطْنِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطْنِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُطْنِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَطْنِبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَطْنِبْنَ |