Conjugation of أطفأ
to extinguish, to put out (a fire) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِطْفَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَطْفَأْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَطْفَأْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَطْفَأَ |
| نَحْنُ | أَطْفَأْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَطْفَأْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَطْفَؤُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُطْفِئُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطْفِئُ |
| هُوَ / هِيَ | يُطْفِئُ |
| نَحْنُ | نُطْفِئُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطْفِئُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُطْفِئُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُطْفِئَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطْفِئَ |
| هُوَ / هِيَ | يُطْفِئَ |
| نَحْنُ | نُطْفِئَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطْفِئُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُطْفِئُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُطْفِئْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطْفِئْ |
| هُوَ / هِيَ | يُطْفِئْ |
| نَحْنُ | نُطْفِئْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطْفِئُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُطْفِئُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَطْفِئْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَطْفِئُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَطْفَأْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَطْفَأْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَطْفَأَتْ |
| نَحْنُ | أَطْفَأْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَطْفَأْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَطْفَأْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُطْفِئُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطْفِئِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُطْفِئُ |
| نَحْنُ | نُطْفِئُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطْفِئْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُطْفِئْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُطْفِئَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطْفِئِي |
| هُوَ / هِيَ | تُطْفِئَ |
| نَحْنُ | نُطْفِئَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطْفِئْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُطْفِئْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُطْفِئْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطْفِئِي |
| هُوَ / هِيَ | تُطْفِئْ |
| نَحْنُ | نُطْفِئْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطْفِئْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُطْفِئْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَطْفِئِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَطْفِئْنَ |