Conjugation of أصرخ
to help Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِصْرَاخ |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَصْرَخْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَصْرَخْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَصْرَخَ |
| نَحْنُ | أَصْرَخْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَصْرَخْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَصْرَخُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُصْرِخُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصْرِخُ |
| هُوَ / هِيَ | يُصْرِخُ |
| نَحْنُ | نُصْرِخُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصْرِخُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصْرِخُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُصْرِخَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصْرِخَ |
| هُوَ / هِيَ | يُصْرِخَ |
| نَحْنُ | نُصْرِخَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصْرِخُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُصْرِخُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُصْرِخْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصْرِخْ |
| هُوَ / هِيَ | يُصْرِخْ |
| نَحْنُ | نُصْرِخْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصْرِخُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُصْرِخُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَصْرِخْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَصْرِخُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَصْرَخْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَصْرَخْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَصْرَخَتْ |
| نَحْنُ | أَصْرَخْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَصْرَخْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَصْرَخْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُصْرِخُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصْرِخِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُصْرِخُ |
| نَحْنُ | نُصْرِخُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصْرِخْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصْرِخْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُصْرِخَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصْرِخِي |
| هُوَ / هِيَ | تُصْرِخَ |
| نَحْنُ | نُصْرِخَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصْرِخْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصْرِخْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُصْرِخْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصْرِخِي |
| هُوَ / هِيَ | تُصْرِخْ |
| نَحْنُ | نُصْرِخْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصْرِخْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصْرِخْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَصْرِخِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَصْرِخْنَ |