Conjugation of أصبر
to ask to be patient, to admonish to be patient Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِصْبَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَصْبَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَصْبَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَصْبَرَ |
| نَحْنُ | أَصْبَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَصْبَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَصْبَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُصْبِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصْبِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُصْبِرُ |
| نَحْنُ | نُصْبِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصْبِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصْبِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُصْبِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصْبِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُصْبِرَ |
| نَحْنُ | نُصْبِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصْبِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُصْبِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُصْبِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصْبِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُصْبِرْ |
| نَحْنُ | نُصْبِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصْبِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُصْبِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَصْبِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَصْبِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَصْبَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَصْبَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَصْبَرَتْ |
| نَحْنُ | أَصْبَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَصْبَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَصْبَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُصْبِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصْبِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُصْبِرُ |
| نَحْنُ | نُصْبِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصْبِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصْبِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُصْبِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصْبِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُصْبِرَ |
| نَحْنُ | نُصْبِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصْبِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصْبِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُصْبِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصْبِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُصْبِرْ |
| نَحْنُ | نُصْبِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصْبِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصْبِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَصْبِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَصْبِرْنَ |