Conjugation of أشهر
to make known, to proclaim, to announce Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِشْهَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَشْهَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَشْهَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَشْهَرَ |
| نَحْنُ | أَشْهَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَشْهَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَشْهَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُشْهِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشْهِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُشْهِرُ |
| نَحْنُ | نُشْهِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشْهِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشْهِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُشْهِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشْهِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُشْهِرَ |
| نَحْنُ | نُشْهِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشْهِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُشْهِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُشْهِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشْهِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُشْهِرْ |
| نَحْنُ | نُشْهِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشْهِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُشْهِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَشْهِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَشْهِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَشْهَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَشْهَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَشْهَرَتْ |
| نَحْنُ | أَشْهَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَشْهَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَشْهَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُشْهِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشْهِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُشْهِرُ |
| نَحْنُ | نُشْهِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشْهِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشْهِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُشْهِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشْهِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُشْهِرَ |
| نَحْنُ | نُشْهِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشْهِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشْهِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُشْهِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشْهِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُشْهِرْ |
| نَحْنُ | نُشْهِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشْهِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشْهِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَشْهِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَشْهِرْنَ |