مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِشْهَاد |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَشْهَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَشْهَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَشْهَدَ |
| نَحْنُ | أَشْهَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَشْهَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَشْهَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُشْهِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشْهِدُ |
| هُوَ / هِيَ | يُشْهِدُ |
| نَحْنُ | نُشْهِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشْهِدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشْهِدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُشْهِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشْهِدَ |
| هُوَ / هِيَ | يُشْهِدَ |
| نَحْنُ | نُشْهِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشْهِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُشْهِدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُشْهِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشْهِدْ |
| هُوَ / هِيَ | يُشْهِدْ |
| نَحْنُ | نُشْهِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشْهِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُشْهِدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَشْهِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَشْهِدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَشْهَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَشْهَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَشْهَدَتْ |
| نَحْنُ | أَشْهَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَشْهَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَشْهَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُشْهِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشْهِدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُشْهِدُ |
| نَحْنُ | نُشْهِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشْهِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشْهِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُشْهِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشْهِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُشْهِدَ |
| نَحْنُ | نُشْهِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشْهِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشْهِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُشْهِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشْهِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُشْهِدْ |
| نَحْنُ | نُشْهِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشْهِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشْهِدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَشْهِدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَشْهِدْنَ |