Conjugation of أشب
to make a young man, to cause to be adolescent Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِشْبَاب |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَشْبَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَشْبَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَشَبَّ |
| نَحْنُ | أَشْبَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَشْبَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَشَبُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُشِبُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشِبُّ |
| هُوَ / هِيَ | يُشِبُّ |
| نَحْنُ | نُشِبُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشِبُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشِبُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُشِبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشِبَّ |
| هُوَ / هِيَ | يُشِبَّ |
| نَحْنُ | نُشِبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشِبُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُشِبُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُشِبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشِبَّ |
| هُوَ / هِيَ | يُشِبَّ |
| نَحْنُ | نُشِبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشِبُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُشِبُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَشِبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَشِبُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَشْبَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَشْبَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَشَبَّتْ |
| نَحْنُ | أَشْبَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَشْبَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَشْبَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُشِبُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشِبِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُشِبُّ |
| نَحْنُ | نُشِبُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشْبِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشْبِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُشِبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشِبِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُشِبَّ |
| نَحْنُ | نُشِبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشْبِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشْبِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُشِبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشِبِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُشِبَّ |
| نَحْنُ | نُشِبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشْبِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشْبِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَشِبِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَشْبِبْنَ |