Conjugation of أسي
to be distressed, to be gloom, to be grieved, to be unhappy Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | أَسًى |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَسِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسِيتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَسِيَ |
| نَحْنُ | أَسِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسِيتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَسُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | آسَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْسَى |
| هُوَ / هِيَ | يَأْسَى |
| نَحْنُ | نَأْسَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْسَوْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْسَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | آسَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْسَى |
| هُوَ / هِيَ | يَأْسَى |
| نَحْنُ | نَأْسَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْسَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْسَوْا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | آسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْسَ |
| هُوَ / هِيَ | يَأْسَ |
| نَحْنُ | نَأْسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْسَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْسَوْا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِئْسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِئْسَوْا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَسِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسِيتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَسِيَتْ |
| نَحْنُ | أَسِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسِيتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَسِينَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | آسَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْسَيْنَ |
| هُوَ / هِيَ | تَأْسَى |
| نَحْنُ | نَأْسَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْسَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْسَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | آسَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْسَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَأْسَى |
| نَحْنُ | نَأْسَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْسَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْسَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | آسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْسَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَأْسَ |
| نَحْنُ | نَأْسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْسَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْسَيْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِئْسَيْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِئْسَيْنَ |