Conjugation of أسند
to cause to lean on or against, to lean (something) on Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِسْنَاد |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَسْنَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْنَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَسْنَدَ |
| نَحْنُ | أَسْنَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْنَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَسْنَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسْنِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْنِدُ |
| هُوَ / هِيَ | يُسْنِدُ |
| نَحْنُ | نُسْنِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْنِدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْنِدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسْنِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْنِدَ |
| هُوَ / هِيَ | يُسْنِدَ |
| نَحْنُ | نُسْنِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْنِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْنِدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسْنِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْنِدْ |
| هُوَ / هِيَ | يُسْنِدْ |
| نَحْنُ | نُسْنِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْنِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْنِدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْنِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْنِدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَسْنَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْنَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَسْنَدَتْ |
| نَحْنُ | أَسْنَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْنَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَسْنَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسْنِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْنِدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُسْنِدُ |
| نَحْنُ | نُسْنِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْنِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْنِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسْنِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْنِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسْنِدَ |
| نَحْنُ | نُسْنِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْنِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْنِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسْنِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْنِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسْنِدْ |
| نَحْنُ | نُسْنِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْنِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْنِدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْنِدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْنِدْنَ |