Conjugation of أسرل
to israelize Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | أَسْرَلَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَسْرَلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْرَلْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَسْرَلَ |
| نَحْنُ | أَسْرَلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْرَلْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَسْرَلُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُؤَسْرِلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَسْرِلُ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤَسْرِلُ |
| نَحْنُ | نُؤَسْرِلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَسْرِلُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَسْرِلُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُؤَسْرِلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَسْرِلَ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤَسْرِلَ |
| نَحْنُ | نُؤَسْرِلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَسْرِلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَسْرِلُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُؤَسْرِلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَسْرِلْ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤَسْرِلْ |
| نَحْنُ | نُؤَسْرِلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَسْرِلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَسْرِلُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْرِلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْرِلُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَسْرَلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْرَلْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَسْرَلَتْ |
| نَحْنُ | أَسْرَلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْرَلْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَسْرَلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُؤَسْرِلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَسْرِلِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُؤَسْرِلُ |
| نَحْنُ | نُؤَسْرِلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَسْرِلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَسْرِلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُؤَسْرِلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَسْرِلِي |
| هُوَ / هِيَ | تُؤَسْرِلَ |
| نَحْنُ | نُؤَسْرِلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَسْرِلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَسْرِلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُؤَسْرِلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَسْرِلِي |
| هُوَ / هِيَ | تُؤَسْرِلْ |
| نَحْنُ | نُؤَسْرِلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَسْرِلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَسْرِلْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْرِلِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْرِلْنَ |