Conjugation of أسبن
to Hispanicize, to Hispanize Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | أَسْبَنَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَسْبَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْبَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَسْبَنَ |
| نَحْنُ | أَسْبَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْبَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَسْبَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُؤَسْبِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَسْبِنُ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤَسْبِنُ |
| نَحْنُ | نُؤَسْبِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَسْبِنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَسْبِنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُؤَسْبِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَسْبِنَ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤَسْبِنَ |
| نَحْنُ | نُؤَسْبِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَسْبِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَسْبِنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُؤَسْبِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَسْبِنْ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤَسْبِنْ |
| نَحْنُ | نُؤَسْبِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَسْبِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَسْبِنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْبِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْبِنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَسْبَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْبَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَسْبَنَتْ |
| نَحْنُ | أَسْبَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْبَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَسْبَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُؤَسْبِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَسْبِنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُؤَسْبِنُ |
| نَحْنُ | نُؤَسْبِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَسْبِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَسْبِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُؤَسْبِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَسْبِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُؤَسْبِنَ |
| نَحْنُ | نُؤَسْبِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَسْبِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَسْبِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُؤَسْبِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَسْبِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُؤَسْبِنْ |
| نَحْنُ | نُؤَسْبِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَسْبِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَسْبِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْبِنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْبِنَّ |