Conjugation of أساء
to do bad, to do wrong, to act badly, to act wrong Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِسَاءَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَسَأْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسَأْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَسَاءَ |
| نَحْنُ | أَسَأْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسَأْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَسَائُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسِيءُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسِيءُ |
| هُوَ / هِيَ | يُسِيءُ |
| نَحْنُ | نُسِيءُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسِيئُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسِيئُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسِيءَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسِيءَ |
| هُوَ / هِيَ | يُسِيءَ |
| نَحْنُ | نُسِيءَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسِيئُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسِيئُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسِئْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسِئْ |
| هُوَ / هِيَ | يُسِئْ |
| نَحْنُ | نُسِئْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسِيئُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسِيئُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسِئْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسِيئُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَسَأْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسَأْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَسَاءَتْ |
| نَحْنُ | أَسَأْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسَأْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَسَأْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسِيءُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسِيئِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُسِيءُ |
| نَحْنُ | نُسِيءُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسِئْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسِئْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسِيءَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسِيئِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسِيءَ |
| نَحْنُ | نُسِيءَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسِئْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسِئْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسِئْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسِيئِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسِئْ |
| نَحْنُ | نُسِئْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسِئْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسِئْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسِيئِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسِئْنَ |