Conjugation of أزرى
ʔaz.raːto disgrace, belittle, ridicule, contemn, take easy, derogate, shame Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِزْرَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَزْرَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَزْرَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَزْرَى |
| نَحْنُ | أَزْرَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَزْرَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَزْرَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُزْرِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُزْرِي |
| هُوَ / هِيَ | يُزْرِي |
| نَحْنُ | نُزْرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُزْرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُزْرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُزْرِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُزْرِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُزْرِيَ |
| نَحْنُ | نُزْرِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُزْرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُزْرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُزْرِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُزْرِ |
| هُوَ / هِيَ | يُزْرِ |
| نَحْنُ | نُزْرِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُزْرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُزْرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَزْرِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَزْرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَزْرَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَزْرَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَزْرَتْ |
| نَحْنُ | أَزْرَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَزْرَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَزْرَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُزْرِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُزْرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُزْرِي |
| نَحْنُ | نُزْرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُزْرِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُزْرِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُزْرِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُزْرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُزْرِيَ |
| نَحْنُ | نُزْرِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُزْرِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُزْرِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُزْرِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُزْرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُزْرِ |
| نَحْنُ | نُزْرِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُزْرِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُزْرِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَزْرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَزْرِينَ |