Conjugation of أزأم
ʔaz.ʔa.mato force, to compel (to على or acc. something) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِزْآم |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَزْأَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَزْأَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَزْأَمَ |
| نَحْنُ | أَزْأَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَزْأَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَزْأَمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُزْئِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُزْئِمُ |
| هُوَ / هِيَ | يُزْئِمُ |
| نَحْنُ | نُزْئِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُزْئِمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُزْئِمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُزْئِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُزْئِمَ |
| هُوَ / هِيَ | يُزْئِمَ |
| نَحْنُ | نُزْئِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُزْئِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُزْئِمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُزْئِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُزْئِمْ |
| هُوَ / هِيَ | يُزْئِمْ |
| نَحْنُ | نُزْئِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُزْئِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُزْئِمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَزْئِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَزْئِمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَزْأَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَزْأَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَزْأَمَتْ |
| نَحْنُ | أَزْأَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَزْأَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَزْأَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُزْئِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُزْئِمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُزْئِمُ |
| نَحْنُ | نُزْئِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُزْئِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُزْئِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُزْئِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُزْئِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُزْئِمَ |
| نَحْنُ | نُزْئِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُزْئِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُزْئِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُزْئِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُزْئِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُزْئِمْ |
| نَحْنُ | نُزْئِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُزْئِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُزْئِمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَزْئِمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَزْئِمْنَ |