Conjugation of أرى
to show Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِرَاءَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَرَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَرَى |
| نَحْنُ | أَرَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَرَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُرِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرِي |
| هُوَ / هِيَ | يُرِي |
| نَحْنُ | نُرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُرِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُرِيَ |
| نَحْنُ | نُرِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُرِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرِ |
| هُوَ / هِيَ | يُرِ |
| نَحْنُ | نُرِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَرَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَرَتْ |
| نَحْنُ | أَرَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَرَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُرِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُرِي |
| نَحْنُ | نُرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُرِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُرِيَ |
| نَحْنُ | نُرِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُرِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُرِ |
| نَحْنُ | نُرِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرِينَ |