Conjugation of أرغن
to ease, to facilitate Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِرْغَان |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَرْغَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرْغَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَرْغَنَ |
| نَحْنُ | أَرْغَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرْغَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَرْغَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُرْغِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْغِنُ |
| هُوَ / هِيَ | يُرْغِنُ |
| نَحْنُ | نُرْغِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْغِنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْغِنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُرْغِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْغِنَ |
| هُوَ / هِيَ | يُرْغِنَ |
| نَحْنُ | نُرْغِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْغِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْغِنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُرْغِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْغِنْ |
| هُوَ / هِيَ | يُرْغِنْ |
| نَحْنُ | نُرْغِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْغِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْغِنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرْغِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرْغِنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَرْغَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرْغَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَرْغَنَتْ |
| نَحْنُ | أَرْغَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرْغَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَرْغَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُرْغِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْغِنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُرْغِنُ |
| نَحْنُ | نُرْغِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْغِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْغِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُرْغِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْغِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُرْغِنَ |
| نَحْنُ | نُرْغِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْغِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْغِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُرْغِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْغِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُرْغِنْ |
| نَحْنُ | نُرْغِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْغِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْغِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرْغِنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرْغِنَّ |