Conjugation of أردى
ʔar.daːto cause someone to fall, to knock down (into something/from something) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِرْدَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَرْدَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرْدَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَرْدَى |
| نَحْنُ | أَرْدَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرْدَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَرْدَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُرْدِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْدِي |
| هُوَ / هِيَ | يُرْدِي |
| نَحْنُ | نُرْدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُرْدِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْدِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُرْدِيَ |
| نَحْنُ | نُرْدِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُرْدِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْدِ |
| هُوَ / هِيَ | يُرْدِ |
| نَحْنُ | نُرْدِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرْدِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرْدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَرْدَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرْدَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَرْدَتْ |
| نَحْنُ | أَرْدَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرْدَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَرْدَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُرْدِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُرْدِي |
| نَحْنُ | نُرْدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْدِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْدِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُرْدِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُرْدِيَ |
| نَحْنُ | نُرْدِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْدِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْدِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُرْدِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُرْدِ |
| نَحْنُ | نُرْدِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْدِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْدِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرْدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرْدِينَ |