Conjugation of أرخ
to write the history of Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَأْرِيخ |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَرَّخْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرَّخْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَرَّخَ |
| نَحْنُ | أَرَّخْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرَّخْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَرَّخُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُؤَرِّخُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَرِّخُ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤَرِّخُ |
| نَحْنُ | نُؤَرِّخُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَرِّخُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَرِّخُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُؤَرِّخَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَرِّخَ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤَرِّخَ |
| نَحْنُ | نُؤَرِّخَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَرِّخُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَرِّخُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُؤَرِّخْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَرِّخْ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤَرِّخْ |
| نَحْنُ | نُؤَرِّخْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَرِّخُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَرِّخُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرِّخْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرِّخُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَرَّخْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرَّخْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَرَّخَتْ |
| نَحْنُ | أَرَّخْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرَّخْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَرَّخْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُؤَرِّخُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَرِّخِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُؤَرِّخُ |
| نَحْنُ | نُؤَرِّخُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَرِّخْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَرِّخْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُؤَرِّخَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَرِّخِي |
| هُوَ / هِيَ | تُؤَرِّخَ |
| نَحْنُ | نُؤَرِّخَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَرِّخْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَرِّخْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُؤَرِّخْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَرِّخِي |
| هُوَ / هِيَ | تُؤَرِّخْ |
| نَحْنُ | نُؤَرِّخْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَرِّخْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَرِّخْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرِّخِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرِّخْنَ |