Conjugation of أراع
to terrify, to scare, to frighten, to terrorize, to intimidate Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِرَاعَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَرَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرَعْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَرَاعَ |
| نَحْنُ | أَرَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرَعْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَرَاعُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُرِيعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرِيعُ |
| هُوَ / هِيَ | يُرِيعُ |
| نَحْنُ | نُرِيعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرِيعُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرِيعُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُرِيعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرِيعَ |
| هُوَ / هِيَ | يُرِيعَ |
| نَحْنُ | نُرِيعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرِيعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُرِيعُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُرِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرِعْ |
| هُوَ / هِيَ | يُرِعْ |
| نَحْنُ | نُرِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرِيعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُرِيعُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرِيعُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَرَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرَعْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَرَاعَتْ |
| نَحْنُ | أَرَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرَعْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَرَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُرِيعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرِيعِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُرِيعُ |
| نَحْنُ | نُرِيعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُرِيعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرِيعِي |
| هُوَ / هِيَ | تُرِيعَ |
| نَحْنُ | نُرِيعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُرِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرِيعِي |
| هُوَ / هِيَ | تُرِعْ |
| نَحْنُ | نُرِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرِعْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرِيعِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرِعْنَ |