Conjugation of أذهب
to cause to go away, to make disappear, to remove, to eliminate, to take away Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِذْهَاب |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَذْهَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَذْهَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَذْهَبَ |
| نَحْنُ | أَذْهَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَذْهَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَذْهَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُذْهِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذْهِبُ |
| هُوَ / هِيَ | يُذْهِبُ |
| نَحْنُ | نُذْهِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذْهِبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُذْهِبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُذْهِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذْهِبَ |
| هُوَ / هِيَ | يُذْهِبَ |
| نَحْنُ | نُذْهِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذْهِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُذْهِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُذْهِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذْهِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يُذْهِبْ |
| نَحْنُ | نُذْهِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذْهِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُذْهِبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَذْهِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَذْهِبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَذْهَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَذْهَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَذْهَبَتْ |
| نَحْنُ | أَذْهَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَذْهَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَذْهَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُذْهِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذْهِبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُذْهِبُ |
| نَحْنُ | نُذْهِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذْهِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُذْهِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُذْهِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذْهِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُذْهِبَ |
| نَحْنُ | نُذْهِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذْهِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُذْهِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُذْهِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذْهِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُذْهِبْ |
| نَحْنُ | نُذْهِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذْهِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُذْهِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَذْهِبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَذْهِبْنَ |