Conjugation of أذكر
to remind, to call to mind Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِذْكَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَذْكَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَذْكَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَذْكَرَ |
| نَحْنُ | أَذْكَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَذْكَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَذْكَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُذْكِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذْكِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُذْكِرُ |
| نَحْنُ | نُذْكِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذْكِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُذْكِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُذْكِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذْكِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُذْكِرَ |
| نَحْنُ | نُذْكِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذْكِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُذْكِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُذْكِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذْكِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُذْكِرْ |
| نَحْنُ | نُذْكِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذْكِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُذْكِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَذْكِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَذْكِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَذْكَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَذْكَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَذْكَرَتْ |
| نَحْنُ | أَذْكَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَذْكَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَذْكَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُذْكِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذْكِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُذْكِرُ |
| نَحْنُ | نُذْكِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذْكِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُذْكِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُذْكِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذْكِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُذْكِرَ |
| نَحْنُ | نُذْكِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذْكِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُذْكِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُذْكِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذْكِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُذْكِرْ |
| نَحْنُ | نُذْكِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذْكِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُذْكِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَذْكِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَذْكِرْنَ |