مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِذَاعَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَذَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَذَعْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَذَاعَ |
| نَحْنُ | أَذَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَذَعْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَذَاعُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُذِيعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذِيعُ |
| هُوَ / هِيَ | يُذِيعُ |
| نَحْنُ | نُذِيعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذِيعُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُذِيعُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُذِيعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذِيعَ |
| هُوَ / هِيَ | يُذِيعَ |
| نَحْنُ | نُذِيعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذِيعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُذِيعُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُذِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذِعْ |
| هُوَ / هِيَ | يُذِعْ |
| نَحْنُ | نُذِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذِيعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُذِيعُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَذِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَذِيعُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَذَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَذَعْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَذَاعَتْ |
| نَحْنُ | أَذَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَذَعْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَذَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُذِيعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذِيعِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُذِيعُ |
| نَحْنُ | نُذِيعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُذِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُذِيعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذِيعِي |
| هُوَ / هِيَ | تُذِيعَ |
| نَحْنُ | نُذِيعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُذِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُذِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذِيعِي |
| هُوَ / هِيَ | تُذِعْ |
| نَحْنُ | نُذِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُذِعْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَذِيعِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَذِعْنَ |