Conjugation of أدمى
to cause to bleed Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِدْمَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَدْمَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَدْمَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَدْمَى |
| نَحْنُ | أَدْمَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَدْمَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَدْمَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُدْمِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدْمِي |
| هُوَ / هِيَ | يُدْمِي |
| نَحْنُ | نُدْمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدْمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدْمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُدْمِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدْمِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُدْمِيَ |
| نَحْنُ | نُدْمِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدْمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُدْمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُدْمِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدْمِ |
| هُوَ / هِيَ | يُدْمِ |
| نَحْنُ | نُدْمِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدْمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُدْمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَدْمِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَدْمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَدْمَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَدْمَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَدْمَتْ |
| نَحْنُ | أَدْمَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَدْمَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَدْمَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُدْمِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدْمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُدْمِي |
| نَحْنُ | نُدْمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدْمِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدْمِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُدْمِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدْمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُدْمِيَ |
| نَحْنُ | نُدْمِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدْمِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدْمِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُدْمِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدْمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُدْمِ |
| نَحْنُ | نُدْمِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدْمِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدْمِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَدْمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَدْمِينَ |