Conjugation of أدرى
to inform, to notify Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِدْرَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَدْرَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَدْرَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَدْرَى |
| نَحْنُ | أَدْرَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَدْرَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَدْرَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُدْرِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدْرِي |
| هُوَ / هِيَ | يُدْرِي |
| نَحْنُ | نُدْرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدْرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدْرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُدْرِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدْرِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُدْرِيَ |
| نَحْنُ | نُدْرِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدْرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُدْرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُدْرِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدْرِ |
| هُوَ / هِيَ | يُدْرِ |
| نَحْنُ | نُدْرِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدْرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُدْرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَدْرِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَدْرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَدْرَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَدْرَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَدْرَتْ |
| نَحْنُ | أَدْرَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَدْرَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَدْرَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُدْرِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدْرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُدْرِي |
| نَحْنُ | نُدْرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدْرِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدْرِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُدْرِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدْرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُدْرِيَ |
| نَحْنُ | نُدْرِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدْرِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدْرِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُدْرِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدْرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُدْرِ |
| نَحْنُ | نُدْرِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدْرِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدْرِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَدْرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَدْرِينَ |