Conjugation of أدبر
first-person singular non-past active indicative of دَبَرَ (dabara) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِدْبَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَدْبَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَدْبَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَدْبَرَ |
| نَحْنُ | أَدْبَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَدْبَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَدْبَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُدْبِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدْبِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُدْبِرُ |
| نَحْنُ | نُدْبِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدْبِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدْبِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُدْبِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدْبِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُدْبِرَ |
| نَحْنُ | نُدْبِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدْبِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُدْبِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُدْبِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدْبِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُدْبِرْ |
| نَحْنُ | نُدْبِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدْبِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُدْبِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَدْبِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَدْبِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَدْبَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَدْبَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَدْبَرَتْ |
| نَحْنُ | أَدْبَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَدْبَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَدْبَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُدْبِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدْبِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُدْبِرُ |
| نَحْنُ | نُدْبِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدْبِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدْبِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُدْبِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدْبِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُدْبِرَ |
| نَحْنُ | نُدْبِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدْبِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدْبِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُدْبِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدْبِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُدْبِرْ |
| نَحْنُ | نُدْبِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدْبِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدْبِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَدْبِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَدْبِرْنَ |