Conjugation of أخمر
to leaven, to cause to rise (of dough) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِخْمَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَخْمَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَخْمَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَخْمَرَ |
| نَحْنُ | أَخْمَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَخْمَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَخْمَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُخْمِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخْمِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُخْمِرُ |
| نَحْنُ | نُخْمِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخْمِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخْمِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُخْمِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخْمِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُخْمِرَ |
| نَحْنُ | نُخْمِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخْمِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُخْمِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُخْمِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخْمِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُخْمِرْ |
| نَحْنُ | نُخْمِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخْمِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُخْمِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَخْمِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَخْمِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَخْمَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَخْمَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَخْمَرَتْ |
| نَحْنُ | أَخْمَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَخْمَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَخْمَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُخْمِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخْمِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُخْمِرُ |
| نَحْنُ | نُخْمِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخْمِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخْمِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُخْمِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخْمِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُخْمِرَ |
| نَحْنُ | نُخْمِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخْمِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخْمِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُخْمِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخْمِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُخْمِرْ |
| نَحْنُ | نُخْمِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخْمِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخْمِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَخْمِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَخْمِرْنَ |