Conjugation of أخدر
ʔax.da.rato keep oneself in seclusion, to stay behind Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِخْدَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَخْدَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَخْدَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَخْدَرَ |
| نَحْنُ | أَخْدَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَخْدَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَخْدَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُخْدِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخْدِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُخْدِرُ |
| نَحْنُ | نُخْدِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخْدِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخْدِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُخْدِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخْدِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُخْدِرَ |
| نَحْنُ | نُخْدِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخْدِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُخْدِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُخْدِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخْدِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُخْدِرْ |
| نَحْنُ | نُخْدِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخْدِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُخْدِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَخْدِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَخْدِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَخْدَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَخْدَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَخْدَرَتْ |
| نَحْنُ | أَخْدَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَخْدَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَخْدَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُخْدِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخْدِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُخْدِرُ |
| نَحْنُ | نُخْدِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخْدِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخْدِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُخْدِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخْدِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُخْدِرَ |
| نَحْنُ | نُخْدِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخْدِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخْدِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُخْدِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخْدِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُخْدِرْ |
| نَحْنُ | نُخْدِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخْدِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخْدِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَخْدِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَخْدِرْنَ |