Conjugation of اخترع
to misappropriate Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِخْتِرَاع |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِخْتَرَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْتَرَعْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِخْتَرَعَ |
| نَحْنُ | اِخْتَرَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْتَرَعْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِخْتَرَعُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْتَرِعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْتَرِعُ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْتَرِعُ |
| نَحْنُ | نَخْتَرِعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْتَرِعُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْتَرِعُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْتَرِعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْتَرِعَ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْتَرِعَ |
| نَحْنُ | نَخْتَرِعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْتَرِعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْتَرِعُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْتَرِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْتَرِعْ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْتَرِعْ |
| نَحْنُ | نَخْتَرِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْتَرِعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْتَرِعُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْتَرِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْتَرِعُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِخْتَرَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْتَرَعْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِخْتَرَعَتْ |
| نَحْنُ | اِخْتَرَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْتَرَعْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِخْتَرَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْتَرِعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْتَرِعِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَخْتَرِعُ |
| نَحْنُ | نَخْتَرِعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْتَرِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْتَرِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْتَرِعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْتَرِعِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْتَرِعَ |
| نَحْنُ | نَخْتَرِعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْتَرِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْتَرِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْتَرِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْتَرِعِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْتَرِعْ |
| نَحْنُ | نَخْتَرِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْتَرِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْتَرِعْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْتَرِعِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْتَرِعْنَ |