Conjugation of اختتن
to be circumcised Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِخْتِتَان |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِخْتَتَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْتَتَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِخْتَتَنَ |
| نَحْنُ | اِخْتَتَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْتَتَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِخْتَتَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْتَتِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْتَتِنُ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْتَتِنُ |
| نَحْنُ | نَخْتَتِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْتَتِنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْتَتِنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْتَتِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْتَتِنَ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْتَتِنَ |
| نَحْنُ | نَخْتَتِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْتَتِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْتَتِنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْتَتِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْتَتِنْ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْتَتِنْ |
| نَحْنُ | نَخْتَتِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْتَتِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْتَتِنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْتَتِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْتَتِنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِخْتَتَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْتَتَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِخْتَتَنَتْ |
| نَحْنُ | اِخْتَتَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْتَتَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِخْتَتَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْتَتِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْتَتِنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَخْتَتِنُ |
| نَحْنُ | نَخْتَتِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْتَتِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْتَتِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْتَتِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْتَتِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْتَتِنَ |
| نَحْنُ | نَخْتَتِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْتَتِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْتَتِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْتَتِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْتَتِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْتَتِنْ |
| نَحْنُ | نَخْتَتِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْتَتِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْتَتِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْتَتِنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْتَتِنَّ |