Conjugation of أحك
to itch Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِحْكَاك |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَحْكَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْكَكْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَحَكَّ |
| نَحْنُ | أَحْكَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْكَكْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَحَكُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحِكُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحِكُّ |
| هُوَ / هِيَ | يُحِكُّ |
| نَحْنُ | نُحِكُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحِكُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحِكُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحِكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحِكَّ |
| هُوَ / هِيَ | يُحِكَّ |
| نَحْنُ | نُحِكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحِكُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحِكُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحِكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحِكَّ |
| هُوَ / هِيَ | يُحِكَّ |
| نَحْنُ | نُحِكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحِكُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحِكُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحِكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحِكُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَحْكَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْكَكْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَحَكَّتْ |
| نَحْنُ | أَحْكَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْكَكْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَحْكَكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحِكُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحِكِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُحِكُّ |
| نَحْنُ | نُحِكُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْكِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْكِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحِكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحِكِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُحِكَّ |
| نَحْنُ | نُحِكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْكِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْكِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحِكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحِكِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُحِكَّ |
| نَحْنُ | نُحِكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْكِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْكِكْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحِكِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْكِكْنَ |