Conjugation of أحق
to tell the truth, to be right Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِحْقَاق |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَحْقَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْقَقْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَحَقَّ |
| نَحْنُ | أَحْقَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْقَقْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَحَقُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحِقُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحِقُّ |
| هُوَ / هِيَ | يُحِقُّ |
| نَحْنُ | نُحِقُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحِقُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحِقُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحِقَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحِقَّ |
| هُوَ / هِيَ | يُحِقَّ |
| نَحْنُ | نُحِقَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحِقُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحِقُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحِقَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحِقَّ |
| هُوَ / هِيَ | يُحِقَّ |
| نَحْنُ | نُحِقَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحِقُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحِقُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحِقَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحِقُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَحْقَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْقَقْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَحَقَّتْ |
| نَحْنُ | أَحْقَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْقَقْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَحْقَقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحِقُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحِقِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُحِقُّ |
| نَحْنُ | نُحِقُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْقِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْقِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحِقَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحِقِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُحِقَّ |
| نَحْنُ | نُحِقَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْقِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْقِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحِقَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحِقِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُحِقَّ |
| نَحْنُ | نُحِقَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْقِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْقِقْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحِقِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْقِقْنَ |