Conjugation of أحفظ
to vex, to annoy, to gall, to irritate, to offend Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِحْفَاظ |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَحْفَظْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْفَظْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَحْفَظَ |
| نَحْنُ | أَحْفَظْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْفَظْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَحْفَظُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحْفِظُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْفِظُ |
| هُوَ / هِيَ | يُحْفِظُ |
| نَحْنُ | نُحْفِظُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْفِظُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْفِظُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحْفِظَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْفِظَ |
| هُوَ / هِيَ | يُحْفِظَ |
| نَحْنُ | نُحْفِظَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْفِظُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْفِظُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحْفِظْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْفِظْ |
| هُوَ / هِيَ | يُحْفِظْ |
| نَحْنُ | نُحْفِظْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْفِظُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْفِظُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْفِظْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْفِظُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَحْفَظْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْفَظْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَحْفَظَتْ |
| نَحْنُ | أَحْفَظْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْفَظْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَحْفَظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحْفِظُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْفِظِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُحْفِظُ |
| نَحْنُ | نُحْفِظُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْفِظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْفِظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحْفِظَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْفِظِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحْفِظَ |
| نَحْنُ | نُحْفِظَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْفِظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْفِظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحْفِظْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْفِظِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحْفِظْ |
| نَحْنُ | نُحْفِظْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْفِظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْفِظْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْفِظِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْفِظْنَ |